Osoba uprawniona do opieki zdrowotnej na podstawie przepisów wspólnotowych o koordynacji, podczas pobytu w Polsce ma prawo do bezpłatnych świadczeń opieki zdrowotnej. 

Zakład ubezpieczeń zdrowotnych Państwa członkowskiego pokryje koszty leczenia w Polsce na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego lub formularza E-106.Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, która ułatwia obywatelom UE uzyskanie dostępu do usług związanych z ochroną zdrowia w trakcie czasowego pobytu za granicą. Karta zapewnia jej posiadaczowi taki sam dostęp do instytucji ochrony zdrowia działających w sektorze publicznym, jaki mają obywatele kraju, w którym przebywa dana osoba. Aby uzyskać świadczenia lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej w Polsce należy się udać do lekarza, który podpisał umowę z NFZ oraz okazać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Podstawowa opieka zdrowotna obejmuje badania i poradę udzieloną przez lekarza pierwszego kontaktu. Lekarz może także skierować pacjenta na badania diagnostyczne, do specjalisty lub do szpitala. Jeżeli zachodzi potrzeba ambulatoryjnego leczenia specjalistycznego, niezbędne jest skierowanie od lekarza. Skierowanie takie nie jest wymagane do specjalistów: ginekologa i położnika, stomatologa, dermatologa, okulisty, psychiatry.Formularz E-106 – jest to dokument, który uzyska się od Państwa, którym jest się zatrudnionym. Po zarejestrowaniu go w NFZ otrzymuje się poświadczenie upoważniające do pełnego zakresu świadczeń zdrowotnych w Polsce. Do formularza tego mogą zostać dopisani również nieubezpieczeni w Polsce członkowie rodziny.Tak więc Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego upoważnia do świadczeń niezbędnych z medycznego punktu widzenia, natomiast prawo do pełnego zakresu świadczenia zdrowotnych w Polsce możliwe jest po uzyskaniu formularza E-106